BÂB-I AŞK: (MS)MESNEVÎ'DEN HİKÂYELER - İSA’NIN (A.S) YOLDAŞININ İSA’DAN KEMİKLERİ DİRİLTMEYİ ÖĞRETMESİNİ İSTEMESİ (Turkish & English)

4 Şubat 2020 Salı

(MS)MESNEVÎ'DEN HİKÂYELER - İSA’NIN (A.S) YOLDAŞININ İSA’DAN KEMİKLERİ DİRİLTMEYİ ÖĞRETMESİNİ İSTEMESİ (Turkish & English)

İSA’NIN (A.S) YOLDAŞININ İSA’DAN KEMİKLERİ DİRİLTMEYİ ÖĞRETMESİNİ İSTEMESİ

Ahmağın birisi, İsâ (a.s) ile yoldaş oldu. Bir süre beraber yol aldıktan sonra ahmağın gözlerine derin bir çukurdaki kemikler ilişti. Yoldaşı olan o adam dedi ki:

“Ey adı yüce yoldaş, senin ölüleri diriltmek için okuduğun o duayı bana da öğret de bu sayede iyilikte bulunup kemiklere can vereyim.”

İsâ (a.s) dedi ki: “Sus! Bu senin işin değil. Bu sendeki nefesin ve sözün harcı değil.”

Nefesin arı, duru olması ve böylece göklerin hazinesinin emini olması için ömürler gerekir. Sen asayı sağ eline almışsın ama senin elin nerede, Musâ’nın eli nerede?

Ahmak: “Mademki benim sırlara kabiliyetim yok, o zaman kemiğe sen seslen,” dedi.

İsâ (a.s): “Rabbim, bu işteki sır nedir? Bu aptalın, bu işe girişmesi nedendir?” dedi. “Oysa bu hasta kendi acısını duymuyor. Niye kendi canının derdine düşmüyor? Kendi ölüsünü bıraktı da başka ölüyü diriltmeye çalışıyor.”

Daha sonra İsâ (a.s), o gencin isteği üzerine kemiklere Hüdâ’nın ismini okudu. İsteği gerçekleşince Allah’ın hükmü ile o kemikler diriliverdi. Hemen bir aslan ortaya çıktı ve o çiğ adama bir pençe vurup öldürdü. Kafasını koparttı, beynini döktü. Kafasında ceviz kadar bile beyin yoktu. Eğer onda bir beyin olsaydı, sadece bedeni helak olur, ruhu kalırdı.

İsâ (a.s) aslana dedi ki: “Onu neden hemen ezdin?

Aslan: “Çünkü seni üzmüştü ve sen ondan sıkılmıştın.”

İsâ (a.s): “Kanını neden içmedin o zaman?” dedi.

Aslan: “O benim kısmetim olan rızık değildi” dedi.

Birçok kişi o yırtıcı aslan gibi rızkını yemeden bu dünyadan gitmiştir. Nasibi bir saman çöpü kadar bile değilken hırsı bir dağ kadar. Ey dünyada bize kayaları ve zorlukları kolay kılan Allah! Bizi boş şeylerden kurtar. Biz rızık diye gördük, aslında o bir tuzaktı. Bize her şeyi oldukları gibi göster.

Aslan: “Ey İsâ, bu av sadece ibret içindi. Dünyada benim rızkım olsaydı, ölülerle ne işim olurdu?”

Sakın nefis köpeğini canlı bırakma. Çünkü o, öteden beri senin can düşmanındır. Bu köpeğin can avlamasına engel olan kemiğin canı cehenneme. Köpek değilsen, ne diye kemiğe âşıksın? Sülük gibi ne diye kana aşk beslersin?

HOW THE COMPANION OF JESUS, ON WHOM BE PEACE, ENTREATED JESUS, ON WHOM BE PEACE, TO GIVE LIFE TO THE BONES

A cartain foolish person accompanied Jesus (on his way). He espied some bones in a deep-dug hole.

He said, “O companion, (teach me) that exalted Name by which thou makest the dead to live;

Teach (it) me, that I may do good and by means of it endow the bones with life.”

Jesus said, “Be silent, for that is not thy work: ‘tis not meet for thy breath and speech,

For it wants breath purer than rain and more piercing in action than the angels.

(Many) lifetimes were needed that the breath might be purified, so that he (its owner) was entrusted with the treasury of the Heavens.

(Suppose that) thou hast grasped this rod firmly in thy hand: whence will accrue to thy hand the cunning of Moses?”

He said, “If I am not one to pronounce (such sacred) mysteries, do thou pronounce the Name over the bones.”

Jesus cried, “O Lord, what are these hidden purposes (of Thine)? What is (the meaning of) this fool’s inclination (to engage) in this fruitless work?

How has this sick man no care for himself? How has this corpse no care for (spiritual) life?

He has left (uncared for) his own dead (soul) and seeks to mend (revive) the dead (bones) of a stranger.”

Jesus pronounced the Name of God over the bones on account of the young man’s entreaty.

For the sake of that foolish man the decree of God gave life to the form which those bones had possessed.

A black lion sprang forth, smote once with its paw, and destroyed his (bodily) image.

It tore up his skull: his brain was scattered on the spot—the brain (kernel) of a nut, for in him was no brain.

If he had had a brain, his being broken to pieces would have been no injury at all except to his body.

Jesus said (to the lion), “How did you maul him so quickly?” The lion said, “Because thou wert troubled by him.”

Jesus asked, “How did not you drink the man’s blood?” “In the (Divine) dispensation ‘twas not granted to me to drink (it),” replied the lion.

Oh, many a one that like that raging lion has departed from the world without having eaten his prey!

His (ordained) portion is not (even) a straw, while his greed is as (great as) a mountain; he hath no means (of satisfying his desires), though he has gotten the (material) means.

O Thou who hast made it easy for us to do unrewarded and fruitless labour in the world, deliver us!

To us it seems a (tempting) bait and ‘tis (really) a hook: show it to us even as it is.

The lion said, “O Messiah, (my killing) this prey was merely for the purpose that warning might be taken (by others).

Had there (still) been for me in the world an allotted portion (of food), what business indeed should I have had with the dead?”*

*I.e. “how should I have dead?”

-------
HOW THE CRIERS OF THE CADI ADVERTISED

HALKA TEŞHİR EDİLEN MÜFLİSİN HİKAYESİ

Daha başka hikayeleri ve Hz. Mevlana ile ilgili çeşitli paylaşımları blogtan bulabilirsiniz.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.