Hz. Mevlânâ’nın Mesnevî’sinde Hz. İsa’nın Ahmaklardan Kaçışı ve Hikmetleri

Hz. Mevlânâ’nın Mesnevî’sinde Hz. İsa’nın Ahmaklardan Kaçışı

    Hz. Mevlânâ’nın Mesnevî-i Şerîf’i, hikmet ve mana dolu hikâyelerle insanlığa yol gösterir. Bu hikâyelerden biri, Hz. İsa’nın (a.s.) ahmaklardan dağa kaçışını anlatır. Bu kıssa, dinini korumak isteyenlerin, aklı ve kalbi kör eden ahmaklıktan uzak durması gerektiğini öğretir. Hz. Mevlânâ, Hz. İsa’nın (a.s.) kaçışını korku değil, manevi bir güvenlik ve öğreti olarak sunar. Gelin, bu hikâyeyi ve bize sunduğu dersleri birlikte keşfedelim.

    Hz. İsa’nın (a.s.) Ahmaklardan Kaçışı

    Mesnevî’de şöyle bir hikâye geçer:

    Hz. İsa (a.s.), sanki kanını aslan dökecekmiş gibi dağa doğru kaçıyordu. Bir adam peşinden koştu ve “Hayırdır, ardında kimse yok, kuş gibi neden kaçıyorsun?” dedi. İsa (a.s.), telaşla koşarken cevap vermeye vakit bulamadı. Adam, ciddiyetle seslendi: “Allah rızası için bir an dur! Kimden kaçıyorsun? Ne aslan var, ne düşman!”

    Hz. İsa (a.s.) cevap verdi: “Ahmaklardan kaçıyorum, git işine! Kendimi kurtarıyorum, ayak bağı olma.” Adam şaşırdı: “Sen Mesih değil misin? Körü, sağıfı iyileştiren, gaybın efsununu taşıyan, çamurdan kuşlar yapan sen değil misin? Kimden korkuyorsun?”

    Hz. İsa (a.s.) şöyle buyurdu: “Hakk’ın zâtına and olsun… Ben o efsunu ve İsm-i Azam’ı sağıra, köre okudum, iyileşti. Dağa okudum, yarıldı. Ölüye okudum, dirildi. Ama ahmağın kalbine yüz bin kez sevgiyle okudum, derman olmadı. Mermer kesildi, huyundan vazgeçmedi. Kum kesildi, onda ekin bitmedi.”

    Adam sordu: “Hakk’ın adı neden burada etkisiz kaldı?” Hz. İsa (a.s.) cevapladı: “Ahmaklık, Allah’ın kahrıdır. Körlük ve hastalık beladır, acınasıdır. Ama ahmaklık yaralayıcı bir derttir. Allah, ahmağın kalbini mühürlemiştir. Ondan İsa gibi kaç, çünkü ahmakla birliktelik nice kanlar döker.”

    Bu hikâye, ahmaklığın manevi bir körlük olduğunu ve ondan korunmak için uzak durmanın gerektiğini vurgular. Hz. İsa’nın (a.s.) kaçışı, korkudan değil, dinini ve kalbini koruma çabasındandır.

    Ahmaklık Nedir? Neden Kaçılmalı?

    Hz. Mevlânâ, ahmaklığı sadece cehalet olarak değil, kalbin hakikate kapalı olması olarak tanımlar. Ahmak, Allah’ın kahrına uğramış, nefsine ve batıla saplanmış kimsedir. Onunla geçirilen zaman, tıpkı taşa oturan birinin sıcaklığını kaybetmesi gibi, insanın dinini ve manevi sıcaklığını çalar. Hz. Mevlânâ, bu hikâyeyle bize şunu öğretir:

    - Hakikate Kapalı Kalp: Ahmak, ne kadar nasihat edilirse edilsin, hakikati görmez. İsm-i Azam bile onun kalbini yumuşatmaz.

    - Dinini Koruma: Ahmaklarla gereksiz münakaşa, insanın imanını ve enerjisini tüketir. Onlardan uzak durmak, manevi bir güvenliktir.

    - Öğretici Kaçış: Hz. İsa’nın (a.s.) kaçışı, bize aklı ve kalbi korumak için sınırlar koymayı öğretir.

    Günümüzde Bu Hikmeti Nasıl Uygulayabiliriz?

    Bu hikâye, günümüzde de bize önemli dersler sunar. Özellikle sapkın inançlara kapılanlar, kendilerini mehdi veya peygamber ilan edenlere inananlar, ahmaklığın bir türü olarak karşımıza çıkar. Hz. Mevlânâ’nın uyarısı, bu tür insanlarla münakaşaya girmek yerine, onlardan uzak durmayı öğütler. Günümüz için şu adımları uygulayabiliriz:

    - Batıl İnançlardan Kaçının: Kendini mehdi veya peygamber ilan edenlere karşı uyanık olun, bu tür sapkınlıklara kapılmayın.

    - Enerjinizi Koruyun: Hakikati anlamayanlarla gereksiz tartışmalara girmeyin, kalbinizi ve dininizi koruyun.

    - Hikmet Arayın: Hz. Mevlânâ’nın Mesnevî’si gibi hikmet kaynaklarına yönelin, aklı ve kalbi besleyin.

    - Seçici Olun: Çevrenizi, sizi Allah’a yaklaştıran insanlarla doldurun, ahmaklıkla vakit kaybetmeyin.

    Son Söz

    Hz. Mevlânâ’nın Mesnevî’sinde Hz. İsa’nın (a.s.) ahmaklardan kaçışı, bize dinimizi ve kalbimizi korumanın önemini öğretir. Ahmaklık, Allah’ın kahrıyla mühürlenmiş bir derttir ve ondan uzak durmak, manevi bir güvenliktir. Bu hikâye, sapkın inançlara kapılanlara karşı uyanık olmamızı ve hakikat yolunda sebat etmemizi hatırlatır. Siz çevrenizde ahmaklıktan nasıl kaçıyorsunuz? Hangi hikmetler sizi hakikate daha çok bağlıyor?